Me and My Best Friend!

This is my first personal writeup!In where, I would like to write about my Best Friend.
            

You know how wonderful my friend is..? He never complains,he never gets irritated of me,he  always hears my stories,of good or bad,of sadness or happiness of accomplishment or utter foolishness and always gives the same reaction to me,u know what...?-Silence.

I don't know how far anyone could get to believe this, but trust me Silence is one of the best emotions,provided applying  it in the right place and right time.

            So,coming to my friend,he have heard all my sad stories,and listened them with all his patience,Thanks to God for gifting me such a good friend.And it happens that even when am happy He gives me this feeling that he is happy for me and hears me all the way when i am talking about my good times till I fall asleep on him.
           I know about different kind of friends,partying,sharing sorrows,sharing happiness,loving each other supporting each other,ant at times dumping each other..My friend is flawless...a best support.but I feel bad at  times,God,why dint u give him hands,I can't walk with him,holding his hands,he cant wipe my tears,I cant lie on his shoulder at my hard times and I can never play hand wrestling with him.Why din u give him Eyes,he can never see me at my best,at my most happiest moment,at my worst and when I am broke completely.But there are also times when I have just thought I just need a silent listener..because when I am broke,  think this is all what I need...A Silent Listener.
          Dedicated to you...My only Non human,Non living best friend,But he sure never can take upon my living friends...My Diary!
      

தொலைந்துபோன தேடல்!

அதிகாலை,
புல்லினங்களும் பூவினங்களும்,
புதுப்பிறப்பு எடுக்கும் நேரம்.
ஏனென்று தெரியாமல், எங்கென்று புரியாமல்,
கால்கள் செல்லும் பாதையில் செல்கிறேன்,
என்னுயிரின் இன்னொரு பாதி
 அங்கு மிதந்து கொண்டிருக்கிறது
என்னும் உணர்ச்சி...

எழுபத்து இரண்டு நூற்று நாற்பத்து இரண்டு ஆனது
இதயத்துடிப்பில்...
கண்முன்னே குடிசை இடிந்து
 கோபுரம் ஆனதை பார்திருகிரீரா..?
நான் பார்த்தேன்...
பூக்களின் மத்தியில் இருந்து
 அவள் உருவம் தோன்றிய போது...
பல கோடி ஜென்மங்கள் பழகி பிரிந்தவரை
பார்த்த ஒரு மகிழ்ச்சி...

ஏனோ அவளை பார்த்தவுடன்
 என் இத்த்யத்தின் பாதி என்னிடம் சொன்னது,
இனி அவள் என்னருகே இருந்தால் தான் நான் துடிப்பேன்..!
என்னே கொடுமை இது !!!
ஒரு நொடி மட்டுமே என்றாலும் நான் வாழ தயார்..
அது உன்னோடு என்றால்...!

கால்கள் என் அனுமதி கேட்காமல்
அவள் பின்னே சென்றது.
திடீரென்று பூக்களுக்குள் மறைந்தாள்.
உடல் உறைந்து என் குருதி ஓட மறுத்தது,
மீண்டும் அவள் உருவம் கண்டதும்,
சிவப்பணுக்கள் எல்லாம் துள்ளி குதித்து ஓடியது.
உடல் உறுப்புக்களே என்ன..?
நீங்கள் என்னுடையது என்பதை மறந்து விட்டீரோ..?
சிரித்து கொண்டேன்,எனக்குள்...

எனக்கு நானே புதிதாக தெரிந்தேன் ..
பூவொன்று தட்டி விட்டு கீழே விழ பார்த்தேன்..
திடீரென்று அவள்..
என்னருகே வந்தாள்
என்னை உற்று பார்த்தாள்
எனக்குள் தோன்றுவதெல்லாம் உனக்குள்ளும் தோன்றுகிறதா..?
தேவ லோகத்தில் இருந்து ஓர் மின்னல் ஒரு நொடி உருவானது..
மன்னிக்கவும்...!அவள் சிரித்தாள்.
அவள் கைகள் என் கைகள் தீண்டியது..
முதல் மழை தீண்டி இருக்கீரா...?
கண் இமைகளுக்கு திடீர் என்று அவ்வளவு கனம்.
போராடி திறந்தேன்...


கனவு கலைந்தது.....!!!!



  

The Start of my day(long long ago..:P)

Long long ago,so long ago,when I was doing my 12th standard,this event happened..Well,you need to know me a bit before reading this blog,you tell me there is a earth quake,the world is splitting into two...and if i am sleeping then(anytime of the day)..my response would be.."Wait for 5 minutes,Plz.."And early in the morning sleep for me is like "Being in Heaven"..and do you think I will allow someone to pull me out of there?..never!

This period of time am gonna describe here is the period of my life which I would tag as"The most horrible!".
I was having my tuitions for my 12th standard,and that the timing was 7.30am to 9am..Horrible for me isnt it..?
So..that fine morning,as usual I missed my 7'O clock bus..."Awesome start",Mr.Fate smiled,from the corner of his lips..Idiot..whom should i scold.. me..? or him?...He still has great roles to play.

I was on the way to the bus stop,almost near to it,a state government bus(KSRTC) came by..Here I should mention that I usually go by a private bus regularly, which charges me only 1.50 paise to and fro as students ticket..So on that particular day 3 rupees was my posession (and didnt have extra coz of my 'all remembering' habit..forgot to get it from ma mom.)Okay,now the charge to my school in KSRTC is 7.50 rs.

Now,the ridiculous me,without a second thought of the amount of money I posess  or if the bus would stop midway to the stop(Usually they dont!) I just stretched my hand to stop it.As if "here is the crorepathi waiting to get in your bus and you should be lucky enough to carry me".

An the bus STOPPED!..OH MY GOD!! I still wonder why it did?..So..Am I lucky or unlucky..?coz ,if I get into the bus the conductor would give me a blast and would probably push me down in the next stop for not having money..and if I don't,I get the early in the morning Suprabatham of bad words for stopping the bus unnecessarily..
"Decide,Decide,Act,Act,..Quick..!"And what did Ms.Genious do..?
I GOT IN....I don't know if I followed my instinct or whatever..but I would call it pure stupidity now.
AN then what..?I was counting stars,waiting for Mr.Fate to act...And in the midst of the thousand stars infront of my eyes I saw my friend Honey sitting there in the near by seat...Ufffff...!!!
That day I believed in two things...

• Even stupid things can end well(Conditions Apply:p)
•  Uyir Kappal Thozhi(Your friend is your life saver)well atleast by giving 7.50 Rs :)

இறைவன் தந்த வரமே...!!!

நான் கடல் கடந்து இருந்தாலும்
எனக்காக நான் உண்டேனா,உறங்கினேனா
என ஏங்கும் ஒரு மனம் ,

அவளுக்கு தும்மல் வரும் போதெல்லாம்
அவளை நான் நினைக்கிறேனா ?
என என்னும் ஒரு மனம்,

தொலைபேசியில் பேசும் ஒரு சில
மணித்துளிகளில் தன் அக்கறை எல்லாவற்ரையும்
 கொட்டியும் கொட்டமுடியாமலும்
போராடும் ஒரு மனம் ,

நான் வருவதற்கு மாதங்கள் ஆகும்
என தெரிந்த பின்னும்,
ஒவ்வொரு முறை வாசலருகே
செல்லும் போதும் ,என் நிழலை
உணரும் ஒரு மனம்,

நான் நாட்கள் பட்டினி கிடந்தாலும்
கண்டவுடன் பசி மறக்கும் ஒரு முகம் ,

உனக்குள் நான் இருந்தது பத்து மாதம்
உன் அரவணைப்பில் நான் இருந்தது
பதினைந்து வருடம்

உன் நினைவால் நான் வாழ்வேன்
இந்த ஜென்மம் முழுக்க
போராடுவேன் உன் கண்ணீர் துடைக்க
மகிழவைப்பேன் நீ  என்னை பெற்றதற்கு...

இறைவா,நான் வேண்டுகிறேன்...
ஜென்மம் என்று ஒன்று
அடுத்து இருந்தால்,
என் தாயிற்கு நான் தாயாக இருக்க!!!


 Here is my first poem in Tamil...To you  my அன்புள்ள அம்மா.....<3<3<3

Anbe Sivam!!!

How many of us have seen God?..Probably no one..!Unless you are some spiritual geek.And for those who claim yourself to be atheists- the question is definitely not for you!
Well,I have seen God..,not once,but a million of times..
The time when I was completely stranded in a road at midnight,hopeless,and wondering with fear.."how am I going to make it home safely?"and a middle aged auntie came to me,helped me with my luggages,and guided me to the right bus-I saw God in her face.
The time when I was totally broken and embarrassed and was crying,my friend came to me-took hold of my hands-and without asking a word of explanation, told me"You have weeped enough to last for a century,come lets go for a walk and a coffee"-I saw God in her words.
The time when I was to leave my parents for months together,and my mom stood there waiting for the bus to carry me away,with tears in her eyes-I saw God in her love for me.
The time when I saw a poor kid selling key-chains on the road,and when I bought two of her key-chains,the happiness that radiated on her face-I saw God in her smile.
Once I happened to be in a hospital,a man got a bad accident and needed blood urgently-a trespasser gave the blood.The mans wife with folded arms,with tears in her eyes and a forced smile with the words"God sent You"-I saw God in that gesture.
God is out there,Everywhere..living in the smallest acts of help.There are millions of people who have seen God the way I have seen,and who have been seen as God by others..You don't have to do special master's,MSW's,and MBBS to help people.You just have to have a small willing heart to help others.
"LOVE IS GOD"-"ANBE SIVAM"!!!

Defining Me.

Things always keep changing with everyone...and my life is a drastic one which keeps to the statement "change is the only thing that is constant' so, like this it goes, I was young(honestly even now) and I always wanted to be someone.Starting at  a florist nearby my house,who always lives in the midst of hundreds of flowers and wears a constant smile on face,a'int it so nice to be smiling and happy always?,I used to smile at her daily and a mind voice runs "wish I could be you" ,this continued until one day I found her fighting with her husband and weeping,Yeah, as You guess I dint want to be like her.Then one day on my trip to the hospital with my mamma I met this Dr.Uncle who was so kind and nice to me,on my way back I told to my mamma "I am going to become a Dr."And that wish stayed on me until one day I found a lady standing by her husband's corpse on the stretcher out of the operation theatre pleading to Dr.Uncle "Could'nt you save him".So it dawned to me,nothing is perfect,you have wishes you should be ready for compromises.I stopped trying to become this guy or the other lady,and understood what I should be..

"I wanna become me". 

 After each and every of my success,failures,mocks,critics,am defining me.And I am trying to become more me.I know interests, passions,likes and dislikes vary between people,but have a strong believe that understandings and adjustments make life more and more perfect.I know am not in a lonely world and there are a lot of people who share my thoughts and wishes.This is for them,who is striving to find their way out, and with clean and colourful wings.